Strona główna    Kontakt z Redakcją NFA    Logowanie  
Szukaj:

Menu główne
Aktualności:
Gorący temat
NFA w mediach
NFA w opiniach
Jak wspierać NFA
Informacje

Linki

Rekomenduj nas
Redakcja
Artykuły
Nowości
Europejska Karta     Naukowca
Patologie środowiska     akademickiego
Oszustwa naukowców
Mobbing w środowisku     akademickim
Etyka w nauce i edukacji
Debata nad Ustawą o     Szkolnictwie Wyższym
Perspektywy nauki i     szkolnictwa wyższego
Czarna Księga     Komunizmu w Nauce i     Edukacji

Wszystkie kategorie
Inne
Reforma Kudryckiej
Postulaty NFA
Reformy systemu nauki
WHISTLEBLOWING
NFA jako WATCHDOG
NFA jako Think tank
Granty European Research Council
Programy,projekty
Kij w mrowisko
Kariera naukowa
Finanse a nauka
Sprawy studentów
Jakość kształcenia
Społeczeństwo wiedzy
Tytułologia stosowana
Cytaty, humor
Listy
Varia
Czytelnia
Lustracja w nauce i edukacji
Bibliografia NFA - chronologicznie
Subskrypcja
Informacje o nowościach na twój e-mail!
Wpisz swój e-mail i naciśnij ENTER.

Najczęściej czytane
Stanowisko NIEZAL...
Tajne teczki UJ, ...
Mobbing uczelniany
Darmowy program a...
Amerykańska konku...
Inna prawda o ucz...
Powracająca fala ...
O nauce instytucj...
Jasełka akademick...
Urodzaj na Akadem...
Menu użytkownika
Nie masz jeszcze konta? Możesz sobie założyć!
Strefa NFA
Statystyki

użytkowników: 0
gości na stronie: 3


Polecamy

NFA na Facebook'u

Ranking Światowych Uczelni 2009







Artykuły > Patologie środowiska akademickiego > List do NFA - Moje doświadczenia z CK - część druga
Jerzy Nakiela

Moje doświadczenia z CK - część druga


Szanowny Panie profesorze, postanowiłem napisać drugą część listu - "Moje doświadczenia z CK". Inspiracją są wypowiedzi niektórych internautów po opublikowaniu mojego listu na łamach NFA. Niektórzy z Nich, tzw. "wyciszacze" zarzucają mi, że nie ma cytowań moich prac i nie publikuję prac poza granicami kraju. Otóż nie cytują mnie ponieważ zabrania tego układ. Jeden z internautów napisał wyraźnie, że obecnie unikają mnie i nie cytują ze strachu. Z Panem Prof. Janczewskim po raz pierwszy spotkałem się na zjeździe otolaryngologicznym w Łodzi w 1983r. Po przedstawieniu własnej pracy pt. "Wartość próby obrotowej wg. Arslana u osób z obwodowymi uszkodzeniami narządu przedsionkowego", wyraziłem opinię zawartą w jednym z wniosków tej pracy, że stosowanie próby obrotowej wg. Arslana do oceny sprawności narządu równowagi jako jedynego testu, często prowadzi do rażących pomyłek diagnostycznych i orzeczniczych. Wniosek ten zawarłem między innymi dlatego, ponieważ w literaturze krajowej (w tym również pochodzącej z Kliniki Laryngologicznej AM w Warszawie) i zagranicznej, często przeceniano wartość prób kinetycznych w diagnostyce otoneurologicznej jak również w orzecznictwie. Wiadomym jest, że w warunkach wytworzonej nadkompensacji, po stronie faktycznie uszkodzonego błędnika możemy otrzymać większą reakcję oczopląsową w próbie obrotowej. Nie przypadkowo jak sądzę pisze o tych obserwacjach neurochirurg Pan Prof. Andrzej Radek w recenzji mojej pracy habilitacyjnej, wypowiadając się na temat diagnostyki guzów kąta mostowo móżdżkowego - cyt." Z drugiej strony wiadomym jest, że guz wykryty w okresie otologicznym, którego najbardziej stałymi objawami są jednostronna głuchota lub znaczne upośledzenie słuchu, zniesienie lub osłabienie reakcji błędnika na pobudzenie cieplne i obrotowe - może być usunięty doszczętnie przy użyciu techniki mikrochirurgicznej, zupełnie bezkarnie dla chorego. Należy podkreślić, że objawy otologiczne są często mylące i stwierdza się niejednokrotnie ich nietypowość np. brak zaburzeń słuchu, prawidłową pobudliwość przedsionka, upośledzenie po stronie przeciwległej do guza czy też obustronne upośledzenie". To stwierdzenie - upośledzenie po stronie przeciwległej - jest właśnie związane z habituacją a nie jak do tej pory się uważało z nadkompensacją. Zjawiska te po raz pierwszy w świecie wyjaśniam od podstaw w wykładzie habilitacyjnym. Po wygłoszeniu w.w pracy pamiętam, że odbyłem burzliwą dyskusję z Panem Prof. Janczewskim. Na tym samym zjeździe przedstawiłem film pt. "Badanie układu równowagi". Po raz pierwszy przedstawiłem na filmie technikę wykonywania własnej próby dynamicznej wraz z oceną jej przydatności w diagnostyce izolowanych uszkodzeń błędnika i półkul móżdżku. W zapełnionej po brzegi sali NOT otrzymałem od uczestników zjazdu burzliwe oklaski na stojąco, natomiast w kuluarach spotkałem Pana Prof. Janczewskiego bardzo zdenerwowanego. Po raz kolejny doszło do wymiany poglądów z Panem Prof. Janczewskim w czasie Zjazdu Laryngologów Wojskowych w WIML w Warszawie w 1984r. Przedstawiłem wówczas pracę pt."Wartość pobudzeń wahadłowych wykonywanych na fotelu obrotowym u osób z obwodowymi uszkodzeniami narządu przedsionkowego". Omawiając pracę wypowiedziałem następującą myśl - cyt."Sam test fotela wahadłowego nie wystarcza dla kompleksowej oceny narządu przedsionkowego. Ocenę taką można przeprowadzić porównując wyniki testu kinetycznego z wynikami testu cieplnego Fitzgeralda-Hallpikea i próbami przedsionkowo-mózdżkowo-rdzeniowymi".




strony: [1] [2] [3] [4]
nfa.pl

© 2007 NFA. Wszelkie prawa zastrzeżone.
0.038 | powered by jPORTAL 2